key_님의 프로필๏(。◕‿◕。)๏ รักทุกคนที่เข้...사진블로그리스트기타 ![]() | 도움말 |
๏(。◕‿◕。)๏ รักทุกคนที่เข้าสเปส ๏(。◕‿◕。)๏ความรักทำให้คนตาบอด แต่ก็มีคนมากมายที่ยอมตาบอดเพื่อที่จะได้รัก 2월 13일 เมื่อกลับมาเป็น วาตานาเบ้ ไอโกะก็ได้มาบอกไว้....ในนี้
เมื่อตอนนี้ ประกาศลาออกแล้ว
หลายคนอาจจะตกใจ
แต่เราอยากให้เข้าใจไว้ว่า
เราไม่ได้ตัดสินใจโดยไม่ไตร่ตรอง
เราคิดมาได้สักพักหนึงแล้ว
เพราะ...เริ่มมีเรื่องหลายๆอย่างเกิดขึ้น
ทำให้เราเริ่มไม่รู้สึกเหมือนเดิม
เป็นการลาออกด้วยตัวของเราเอง
ไม่มีใครบังคับ หรือ บอกให้เราลาออก
เราอยากให้ทุกคนเข้าใจเรานะ
เราไม่อยากให้มีเรื่องกัน
แต่เมื่อมันเกิดเรื่อง เราเลือกจะเป็นกลาง
เราไม่ได้บอกข้อมูลให้กับทั้งสองฝ่ายเลย
และ..เรารู้ข้อมูลทั้งหมด
ไม่ได้จะเล่นงาน ยามาชิตะ
ยามาชิตะ แค่โดนหางเลขเท่านั้น
แต่เมื่อถูกถาม
เราบอกจะเป็นกลาง และปฏิเสธที่จะให้ข้อมูลอย่างเด่นชัด
เมื่อคำตอบที่ได้รับกลับมา คือ...
"เธอได้ยิน และเป็นยามา และไม่บอกนี่นะ มันแปลกๆ"
เราก็ยืนยันกลับไปเหมือนเดิม
แล้วเราก็พูดว่า
"ถ้าเราต้องพูด เพราะเราเป็นยามา เราก็ขอ ลาออก"
....แล้วในที่สุด ก็คือการลาออก อย่างเป็นทางการ ที่สมาชิกทุกคนได้รับรู้....
แล้วเราก็ขอประกาศตรงนี้ว่า
ในเมื่อเราเลือกที่จะออก
เราก็จะมั่นคงในคำพูดของเรา
และ...เราลองคิดดูว่า
ถ้าสมมติว่าเรากลับ สุดท้ายเราก็คงต้องออกอยู่ดี
ฉะนั้น เราจะไม่กลับ
ถ้ามีบางคน มองเราในแง่ไม่ดี จากเหตุการณ์
หรือใครจะพูดในทางไม่ดี กับการกระทำของเรา
เราจะไม่ว่า และ จะไม่สนใจ
เพราะเราเชื่อ...
Aiai ทุกคนเข้าใจเรา
น้องทราย เข้าใจเรา
และอาจจะมีคนอื่นอีก ที่เข้าใจเรา
เราสนแค่คนไม่กี่คนเท่านั้น
คนอื่นเราไม่แคร์
แต่เราบอกได้ว่า...
เพื่อน...เราตัดไม่ขาดหรอกนะ
แต่เมื่อเพื่อนเตือนแล้วไม่ฟัง...เพื่อนคนนี้ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
เลือกที่จะถอย
และอยากให้เพื่อนคนนั้นรู้ว่า
เราหวังดี แต่ คนเราควรได้รับบทเรียน
ในเมื่อไม่ฟังคำเตือน
ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง...เราจะเป็นแค่คนดู
12월 27일 Meeting นอกรอบมาเล่าเรื่อง Meeting อย่างย่อยกันดีกว่า
ครั้งนี้ คนเชิญ ไม่ใช่เรานะ
แต่เป็น...มายด์
นัดกันที่ สยาม
มี เรา ทราย มายด์ พี่ปอ (+ว่าที่แฟนพี่ปออีกคน)
นัดกันตอนบ่าย
โดยที่ เราต้องไปรับทราย เนื่องมาจาก ทรายมากับพี่สาว
แล้ว พี่สาว ก็เข้มงวดนิดหน่อย
คือ...ทรายไม่อยากให้ผู้ชายมารับ
เดี๋ยวเป็นเรื่อง
ทำให้เต้องเป็นคนไปรับน้องทราย
ทรายบอกว่า ไปเจอกันที่ร้านกาแฟ (จำชื่อไม่ได้อ่ะ)ที่ชั้น 1 พารากอน
พอเราไปถึงปั๊บ ก็โทรปุ๊บ
ทรายอยู่ไหนอ่ะ เราอยู่หน้าร้านแล้วนะ
ทรายบอกกำลังจะลงไปชั้น 1
เราก็งง ร้านที่ทรายบอกมันอยู่ที่ ชั้น G นะ แล้วจะหาเจอไหมเนี่ย
สุดท้ายก็เจอกัน ทรายลงบันไดเลื่อนลงมา
ก็คุยไปด้วยพอเราเห็นทรายปุ๊บ
ก็วางหูเลย
น้องทรายตัวจริง
ดำกว่าในรูป อ้วนกว่าในรูป แต่ความสูงโอเคตามคาด
เจอกันตอนบ่ายโมงกว่าๆ
โทรไปถาม มายด์ว่าอยู่ไหน อยู่เซ็นทรัลเวิล์ด
เลยยื่นคำขาดว่า ให้มาภายใน 10 นาที
ถ้าหลังจากนั้น ก็ต้องเลี้ยงเรากับทราย
เราไปรอกันที่ KFC สาขา ตรงข้าม สยามเซ็นเตอร์
ก็ตอนเดินไป ปรากฏว่า เราเดินสะดุด
ทรายก็เลยบอกว่า ถ้าอยู่ในห้างอย่ามาเดินใกล้ทรายนะ
เพราะ.....สายเป็นพวกชอบเดินลากเท้า ทำให้เกิดไฟฟ้าสถิต
โดนใครแล้วทรายก็เจ็บ บางครั้งอีกคนก็เจ้บด้วย
ตอนนี้ ก็เลยขอตั้ง ฉายา ให้น้องทราย ว่า
(ทดสอบแล้วเป็นเกือบทุกครั้ง ทำเอาดดนทรายว่าไปหลายรอบ
เพราะเดินชนทรายหลายครั้ง)
แล้วเราก็เจอมายด์กับพี่ปอตอนเกือบบ่าย 2
พี่ปอถามคำแรก คือ
"คนไหน ทราย คนไหน นโม"
เราก็บอกไป แล้วเราก็พูด
(วันนั้นพูดเยอะมากเลย ไม่ค่อยยอมคุยกันซักเท่าไหร่)
ตกลงกันว่า จะไปทาน ฮะจิบัง ที่ สยามเซ็นเตอร์
ก็เดินๆๆๆๆๆๆ
ระหว่างเดิน
พี่ปอก็ถามอีก.....
"รู้ไหมว่านี้ ปอ ไหน"
ปอไหนอ่ะ นึกไม่ออก
"ปอ บ้านแดงอ่ะ นึกออกไหม"
ขอ username เถอะ พูดบ้านนึกไม่ออก
"ปอกิ๊บกิ๊ว อ่ะ"
เราก็ อ่อ แต่ ทราย นึกไม่ออก
พอเราไปถึงร้านก็นั่งคุยกัน ถามอายุ คุยเรื่องเรียน
เราก้เลยถามพี่ปอว่า
"พี่ปอ ใช่พี่ปอที่อัดเสียงอ่ะเปล่า"
พี่ปอบอกใช่ ทรายก็เลย งง
เพราะ...ไม่เคยจำ
แล้วพี่ปอกับเราก็ต่างกันแค่รุ่นเดียว
แต่สภาพต่างกันมาก
มีวิจารณ์กันนิดหน่อย
เช่น
พี่ปอในรูปดูสวยกว่าตัวจริงอีกนะ
ทราย ดูในรูปคิดว่าจะผอมกว่านี้นะ
แล้วก็พูดถึงคนอื่นด้วย
และแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้านตอนบ่าย 3 กว่าๆ
ตกลงทั้งงาน ว่าที่แฟนพี่ปอ
ก็ไม่ได้พูดอะไรกับพวกเรา แม้แต่คำเดียว
(ไม่น่าเชื่อ)
![]() 11월 26일 กีฬาสีสุดสนุกเมื่อวัน พฤ. ที่ 22 พฤศจิ 2550
เป็นวันกีฬาสีของโรงเรียนเรา
เป็นปีที่เราเป็น สต๊าฟด้วย (เหนื่อยจัง)
หลังจากรอมานาน
ไปถึงก็ไปยืนอยู่ข้างสแตนด์ของสีเรา
สีแดงนั้นเอง แล้วก็แดงสมชื่อ
เพราะ เป็น สแตนด์ ที่ร้อนที่สุดในบรรดาทั้ง 4 สี
พิธีเปิดเรียบร้อยแล้ว หันไปที่สแตนด์อีกที
รีบขึ้นสแตนด์แทบไม่ทัน
ถึงเวลาที่สต๊าฟต้องขึ้นสแตนด์แล้ว
ทำไมนะหรอ เพื่อเตรียมตัวกับการ
"เปิดตัวเชียร์หรีดเดอร์ของสีแดง" นะสิ
ขอบอกว่าเป็นการเปิดตัวที่สุดโหดมากๆ
เพราะมีตำสั่งโดยตรงถึงสแตนด์ว่า
เปิดตัวหรีดเนี่ยห้ามดูหรีดนะ
เพราะ เปิดตัวหรีดอ่ะ ใช้สแตนด์ทั้งหมดเลย
คือว่าง่ายๆนะ
เล่นสแตนด์ตลอดการเปิดตัวหรีด 3 นาทีกว่านั้นเลย
เรียกว่า จำสเต๊ปกันแทบแย่
(สเต๊ปตั้ง 1 หน้าเอ4 อ่ะ)
มีตั้งแต่ ตบมือ ท่าทาง ยืนขึ้น โบกมือ ใส่ถุงมือ พลิกมือ ร้องเพลง
ยังไม่หมด ยังมี
จังหวะ ก้มตัว นั่งตรง ยืดตัว ให้ตรงตามจังหวะอีก
เล่นเอาซ้อมกันเป็นวันเชียวแหละ
แต่ ผลออกมาก็ดูดีเชียว
เล่นเอาคนที่เห็นสแตนด์ทึ่งกันไปเลย 555+
ต่อจากนั้น ก็ทำหน้าที่ สวัสดิการ ของตัวเองต่อ
เหนื่อยมากกกกกกกกก
ตอน 10 โมงกว่า ไม่รู้สต๊าฟหายไปไหนหมด
เลยต้องทำหน้าที่ สั่งน้องร้องเพลงด้วย
(เพิ่งรู้ว่าเสียงตัวเองดัง)
เสียงเราดังขนาดได้ยินกันทั้ง สแตนด์สีของเราเชียว
สั่งไปตั้งหลายเพลง
พอน้องหรีดมา
ก็ให้น้องหรีดเต้น
แต่แค่แป๊บเดียว เขาก็แข่งแอโรบิคกัน
เลยสั่งให้หยิบพู่ขึ้นมาโบกตามจังหวะกัน
เล่นเอาเมื่อยแขนไปเลย
ผลสุดท้ายที่ออกมาของกีฬาสีครั้งนี้
ถึงแม้ สีแดง จะไม่ได้ ถ้วยเจ้าเหรียญทอง
ไม่ใช่สีที่ได้ถ้วยเยอะที่สุด
แต่พวกเราก็ภูมิใจกับ
9 ถ้วยจากทั้งหมด 28 ถ้วย
เป็นถ้วย ที่ได้รับจากแข่งขันกีฬา 5 ถ้วย
อีก 4 ถ้วย ที่มาจาก คะแนนของครูและ พี่ซีเนียร์โดยตรง
4ถ้วยที่ว่า คือ....
ถ้วยมารยาท
ถ้วยเชียร์และเชียร์หรีดเดอร์
ถ้วยคัตเอาท์
ถ้วยพาเหรด
4 ถ้วยนี้ ภูมิใจสุดๆเลย
เคยคิดจะเป็นเหมือนรุ่นพี่รุ่นหนึงที่เราชอบมาก
ตอนนั้นอยู่ ม.2 แต่เป็นสีฟ้า
สนิทกับพี่สต๊าฟรุ่นนั้นมากกกก
เพราะทั้งไปซ้อมเชียร์บ่อย
ร้องเพลงเป็นทุกเพลง
พี่ก็ใจดี
รุ่นนั้น เป็นรุ่นที่ได้ ถ้วยทั้ง 4 ถ้วยแบบนี้เหมือนกัน
จำได้ว่าตอนวันปิดตอนนั้น
นั่งอยู่บนสแตนด์ชั้นบนสุด
แต่พี่เขาก็ใจดี บอกให้ขอเพลงลงมา
ก็ขอนะ ขอจากบนนั้นนั้นแหละ
ด้วยท่าที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงนั้น
พวกเราเป็นชาวสีแดง แดงจ๊ะแดงๆถ้าไม่แดงก็ไม่เด่น
ถึงเราจะหน้าทะเล้น โอ๊ย ถึงเราจะหน้าทะเล้น
กีฬาก็เด่นไม่เป็นรองใคร
เนตบอลพวกเรานั้นเชี่ยว ไม่ใช่อย่างเดียว เชี่ยวแบดด้วยนะเพ่
อีกทั้งยังมีวอลเล โหย อีกทั้งยังมีวอลเล
อย่างเท่สีแดงสุดอลังๆๆๆ
ลิงก็ลิงจ๊ากๆ รักก็รักจริงๆ
ถ้าลิงไม่จ๊ากแปลว่ารักไม่จริง ว๊ายบึ๊ม วี๊ดบึ้ม
11월 19일 ลาภปากอีกแล้วววววลาภปากอีกแล้ว.....
พอดี เพื่อนสอบได้ที่ 1 ของห้อง
ก็เลยจะพาไปเลี้ยง มีงบ 1000 บาทททททท
แต่ขอโทษ...รู้เปล่าว่ากี่คน
พาไปเลี้ยง กินกันทั้งหมด 6 คน
เยอะมากกก
เราไปทานกันที่....
ร้าน ยาโยอิ สาขา เซ็นทรัลเวิล์ด
เดินไปจากที่เรียนพิเศษ
(ที่เรียน คือ AUA สาขา ราชดำริ นะ ไม่ใกล้มาก)
ก็ไปทานกัน คือแบบ คนละชุดนะ
ก่อนทานตกลงกันว่า
ถ้าเกิน 1000 แล้วค่อยเฉลี่ยกันออก 555+
ทานไป
....600 กว่าบาท....
ไม่น่าเชื่อเลยเนาะ ว่าจะแค่ 600 กว่า
(ความจริง 700 แค่ลด 10% เหลือ 600กว่า)
พอเสร็จเราก็ไปร้านหนังสือ ดูหนังสือกันเกือบชั่วโมง
แล้วก็เลยกลับกัน
ขากลับเดินลงบันไดเลื่อนไปเจอร้าน
swatch ร้านนาฬิกาสุดโปรดของเราเอง
แว้บเข้าไปดู แบบน่ารัก น่ากรี๊ดมากๆ
แล้วเราก็แยกย้ายกลับบ้านไปพร้อมกับท้องที่อิ่มแปล้
ไม่ต้องทานข้าวเย็นด้วยวันนั้น
เพราะ...อิ่มมากกกกก
10월 27일 ดอกไม้ประจำวันเกิด
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|